Διαταραχές πρόσληψης τροφής και συμπεριφορές εθισμού

Σε ένα πρώτο επίπεδο κατανόησης, είναι δύσκολο να συνδεθούν όλες οι διαταραχές πρόσληψης τροφής με το θέμα το εθισμού και της εξάρτησης. Βέβαια, άλλο τόσο δύσκολο είναι να κατανοήσουμε γιατί κάποιος θα ήταν αρκετά πρόθυμος να απαρνηθεί μια θεμελιώδη ανάγκη της ανθρώπινης ύπαρξης δηλαδή να τρέφετε, ή πόσο ισχυρή είναι η διαδικασία της ανταμοιβής του ελέγχου του φαγητού του, τόσο που μπορεί να θεωρηθεί εθισμός.

Με βάση, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά των συμπεριφορών των ατόμων που παρουσιάζουν διαταραχές πρόσληψης τροφής, αλλά και των νευροχημικών αντιδράσεων του εγκεφάλου (σύστημα ανταμοιβής), παρατηρήθηκε πως το θεωρητικό μοντέλο των εξαρτήσεων έχει εφαρμογή και σε αυτό το πεδίο συμπεριφορών. Η διαταραχή πρόσληψης τροφής φαίνεται να πληροί τα ακόλουθα τρία κριτήρια που συχνά χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί μια εθιστική συμπεριφορά δηλαδή:

καταναγκαστική χρήση,

απώλεια του ελέγχου,

και συνέχιση παρά αρνητικές συνέπειες.

Επίσης, έχει παρατηρηθεί πως σε περιόδους παρατεταμένης ασιτίας, ο περιορισμός των θερμίδων μπορεί να ενεργοποιήσει το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου ανταμοιβής που μπορεί να τροφοδοτήσει περαιτέρω διαιτητικούς περιορισμούς του ατόμου. Τα ενδογενή οπιούχα μπορεί να συμβάλουν σε άρνηση της πείνας από τα άτομα με ψυχογενή ανορεξία. Σε πολλά νεαρά κορίτσια για παράδειγμα ο υποσιτισμός και η ισχνότητα του σώματος δεν είναι ενοχλητικά, όπως για παράδειγμα είναι τα καταθλιπτικά συναισθήματα ή οι κρίσεις πανικού σε πάσχοντες από συναισθηματικές ή/και αγχώδεις διαταραχές. Στις περισσότερες μάλιστα περιπτώσεις, υπάρχει αμφιθυμία από την πλευρά του θεραπευόμενου ως προς το αν αξίζει τον κόπο να προσπαθήσει να αλλάξει μια συμπεριφορά που της έχει προσφέρει σαφή ψυχολογικά πλεονεκτήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εξάλλου, η μεγάλη θνησιμότητα της ψυχογενούς ανορεξίας οφείλεται κατά ένα μέρος και στην ανυπαρξία επιθυμίας για θεραπεία σε σημαντικό ποσοστό των ανορεκτικών ασθενών.

Οι διατροφικές διαταραχές αποκτούν εθιστικά χαρακτηριστικά στο βαθμό που συνδέονται με μια άμετρη διατροφική συμπεριφορά που άλλοτε εντάσσεται στο πλαίσιο της ψυχογενούς βουλιμίας, άλλοτε της νευρικής ανορεξίας, ή αποτελεί μια ψυχαναγκαστική υπερφαγία.

Αν και το βασικό σύμπτωμα έχει να κάνει με την πρόσληψη τροφής, οι διαταραχές στην πρόσληψη τροφής (ΔΠΤ) είναι συναισθηματικές διαταραχές, στις οποίες το φαγητό χρησιμοποιείται για να μπορέσει το άτομο να διαχειριστεί σκέψεις, συναισθήματα και σωματικές αισθήσεις, οι οποίες του είναι αφόρητες.

ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ … ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ !!

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
Θεραπευτικό κέντρο εξαρτημένων ατόμων
24ώρες – 7 μέρες 2392023749 / 6932437237
www.aytognosia.com